تزریق آمینوفیلین

از آمینوفیلین در تنظیمات اضطراری استفاده می شود تا در حین تشدید حاد آسم تسکین یابد ، به ویژه هنگامی که بتا آگونیست های استنشاقی (مانند سالبوتامول) کافی نیستند. این کمک می کند تا مجاری هوایی برونشیال و کاهش التهاب مجاری هوایی ، تسهیل تنفس آسان تر و تبادل سریع تر اکسیژن کمک کند.

برای بیماران مبتلا به COPD ، از جمله برونشیت مزمن و آمفیزم ، کمک های تزریق آمینوفیلین در تسکین علائم مداوم مانند خس خس ، نفس نفس و سرفه مزمن. این جریان هوا را بهبود می بخشد ، در نتیجه باعث کاهش پریشانی تنفسی و کمک به بیماران در حفظ عملکرد بهتر ریه در دوره های تشدید حاد می شود.

آمینوفیلین در درمان برونکواسپاسم حاد ناشی از واکنشهای آلرژیک ، عفونتهای تنفسی یا قرار گرفتن در معرض تحریک کننده ها (به عنوان مثال دود یا آلودگی) مؤثر است. این کار به سرعت عمل می کند تا مجاری هوایی محدود را باز کند و علائمی مانند تنگی نفس ، خس خس و سرفه را کاهش دهد.

در مراقبت از نوزادان ، به ویژه برای نوزادان نارس ، از تزریق آمینوفیلین برای درمان آپنه نارس استفاده می شود ، شرایطی که در آن نوزادان زودرس قطع موقت تنفس را تجربه می کنند. آمینوفیلین درایو تنفسی را تحریک می کند ، عملکرد تنفسی را بهبود می بخشد و فرکانس و شدت قسمتهای آپنه را در این نوزادان آسیب پذیر کاهش می دهد.

از آمینوفیلین در مدیریت ورم ریوی ثانویه به نارسایی قلبی استفاده می شود. این امر به کاهش علائم پریشانی تنفسی با تقویت اتساع برونش و بهبود تبادل گاز در ریه ها کمک می کند و پشتیبانی مهمی را برای بیماران مبتلا به عملکرد قلبی و ریوی به خطر می اندازد.

تزریق آمینوفیلین ممکن است در مدیریت نارسایی تنفسی استفاده شود ، به ویژه در مواردی که سایر مداخلات (مانند تهویه مکانیکی) مورد نیاز است. این جریان هوا را بهبود می بخشد ، کار تنفس را کاهش می دهد و باعث افزایش کارایی انتقال اکسیژن در بیماران با شرایطی مانند سندرم پریشانی حاد تنفسی (ARDS) یا بیماری انسداد مزمن مزمن ریوی (COPD) می شود.